Yarına Yazılar.............................................Mehmet Sait BOZYEL

Bazen hava, bir ülkenin ruh halini anlatır. Türkiye bugün sadece sıcak değil; kızgın, suskun ve bunalmış. Her taraf yanıyor, nefesimiz ciğerlerimiz kül oluyor. Sokaklar boş, gölgeler uzuyor ama kimse rahatlamıyor. Geceler bile terliyor artık. Bu boğucu hava, bana başka bir bunaltıcı suskunluğu hatırlatıyor: Kürt meselesini. Žižek bir yerde şöyle der: "Görünmez olanın yeniden görünür hale gelmesi için felaket gerekir." Biz de görünür olanı görünmez kılmak için köyler yakıldı, boşaltıldı, milyonlar kentlere göç etmek zorunda kaldı. Çünkü onu görünmez kılmak için gereken felaket zaten yaşandı: bir umut yıkıldı, sonra hatırlamak bile riskli hale geldi. Oysa barış bir pazarlık değil, bir anlatıdır. Ve anlatılar bastırıldıkça, toplumda hayaletler gezinmeye başlar. Bugün barışı konuşuyoruz, çünkü o süreci sanki hiç yaşanmamış gibi davranmıyoruz. Patrick Cockburn, Musul’da IŞİD yükselirken şunu not etmişti: “Sessizlik, en büyük alarmdır.” Türkiye’de de uzun zamandır b...

İzmir’den Diyarbakır’a uçuyorum. Uçağın içindeyiz. Kaptan pilot önce Türkçe konuşuyor, sonra İngilizce, ardından Almanca. Oysa uçakta bir Alman ya da İngiliz göremiyorum. Ama Diyarbakır’a uçuyoruz. Yolcuların önemli bir kısmı Kürt. Fakat uçakta tek bir kelime Kürtçe duymuyorum. Uçak Diyarbakır’a inerken Kürtçenin gölgesi bile düşmüyor gökyüzüne. Bu sadece bir uçuş anı değil. Bu ülkede yaşayan milyonlarca Kürt vatandaşın her gün, her yerde deneyimlediği görünmezlik hâlinin küçük ama anlamlı bir kesiti. Sağlık ocağında, hastanede, devlet dairesinde ya da okulda… Kürtçe, bu toprakların en eski dillerinden biri olmasına rağmen, hâlâ resmî kabul görmeyen, hâlâ utangaç bir misafir muamelesi gören bir dil. Sadece konuşulmasına değil, duyulmasına bile tahammül edemeyen bir sistemle karşı karşıyayız. Bazı devlet hastanelerinde tabelalar Türkçe, İngilizce, hatta bazen Arapça. Ama aynı hastaneye gelen yaşlı bir Kürt kadın, derdini anlatacak birini bulamıyor. Kürtçesi dışında başka dili olmay...

Devletler tarih boyunca belirli ideolojilerle şekillenmiş, yön bulmuş ve topluma bir yönelim kazandırmıştır. Ancak ideolojinin bir rehber olmaktan çıkıp saplantıya dönüşmesi, çoğu zaman o devletin kendi sonunu hazırlamıştır. İdeolojik saplantı, devletlerin gerçekliği görememesine, değişen koşullara uyum sağlayamamasına ve toplumun ihtiyaçlarından kopmasına yol açar. Bu durum, tarih sahnesinde birçok güçlü devletin dramatik şekilde çökmesine sebep olmuştur. Sovyetler Birliği: Katı Marksist-Leninist Doktrin 1917’de kurulan Sovyetler Birliği, Marksizm-Leninizm’i temel ideolojik dayanak olarak benimsemişti. Başlangıçta büyük bir enerjiyle ilerleyen bu ideolojik sistem, zamanla dogmalaştı. Merkezi planlama, devletin her şeyi kontrol ettiği ekonomik yapı ve tek parti yönetimi, toplumsal dinamizmi ve ekonomik verimliliği boğdu. Sonuçta Sovyetler Birliği değişen dünya koşullarına uyum sağlayamadı ve 1991’de çöktü. Nazi Almanyası: Aşırı Irkçılık ve Yayılmacılık Nazi rejimi, saplantılı ırkçı...

 Zamanın tümden karanlığa gömüldüğü, ışığın bile düşüncenin karadelikleri tarafından yutulduğu bir zamanda nefes almak güçleşir.  Her şey sonsuza kadar değişmeyecek gibi görünür size.  Eski deneyimler, değişimi hatırlatsa da bu durum hiçbir işe yaramaz. İşte böyle bir zamanda bir fotoğraf size yaşadığınız her şeyi her zaman hatırlatır. 02.6.2022

Covid19 salgını hakkında bir kaç şey söylemek isterim.  1. Hiç inanmadığım bir komplo teorisi olan,  bu virüsü icat eden mutlaka ilacını da icat etmiştir. Hastalık tam yayıldığında bu ilacı piyasaya sürüp hayal ötesi bir kazanç elde edeceklerdir. 2. Eğer ortada artniyetli bir durum yoksa dünyanın artık farklılıklarını zenginlik olarak görüp aralarındaki husumetleri en aza indirecek bir gelecek tasarımı üzerinde ciddi bir şekilde düşünmesi ve çalışması gerekiyor. Çünkü dünyamız biyolojik ve kimyasal anlamda her zaman risk altında olacaktır. Bu tür epidemik olaylarda ülkelerin bağımsız hareket etmesi düşünülemez.  3.Son dönemlerde tamamen işlevsiz hale gelen BM başta olmak üzere uluslararası kuruluşlar işlevli hale getirilmeli 5 ülkenin hegemonyasından kurtarılmalı,  ortak akılla dünyanın geleceği için çalışan birlikteliklere dönüştürülmelidir.  4. Dünyada #COVID19 gibi epidemileri önlemek için, aşı, ilaç yapımı için uluslararası bir organizasyon geliş...

Kasım'ın güneşli bir sabahı.  Kuş cıvıltısı, gün ışığı algımızın nehirlerine boşalıyor. Canlılığın belirtileri muntazam bir renk cümbüşü ile hissediliyor.  Eski bir sabahın yüzeysel kokularını, hüzünle karışık, bilmeden, belki şimdiki varoluşunun üzerine oturtacağın, bir geleceğin de olmayacak. Gölgeler, ışık ve serinlik sabahın damarlarında dönüp duruyor.  Kargaşanın ve karmaşanın orta yerinde sayıklayan akıl, sarmaşık gibi tutunmaya çalışıyor hayata.  Güneş yükseldikçe evlerden kokular ve dumanlar da yükselmeye başlıyor.  Nabız artıyor, sesler çoğalıyor güne. Bütün bazen dağılıyor fakat yaşamın kendisi tekrar topluyor parçaları bir araya. Sadeliğin en nihayetinde bir hakikat olduğunu bilmesine rağmen, kendi kaosunda bunu altetmek için çok zorlanıyor insan. Evet, inanılmaz ihtiras ve tüketme kodlarıyla sonu olmayan girdabın akışında debelenip duruyor çağımızın insanı. Gölgeler ve serinlik dağılıyor. Işık hâkim oluyor güne. Bir bardak çay ufuklara da...

06.02.2019 Diyarbakır  Bazen cennet ayaklarının altına gelecek kadar cömert olur. Onu görecek kalbin ve gözlerin varsa yeter.Evden çıkarken gördüğüm manzara karşısında şaşırdım. Kış mevsiminin kurşuni renkleri, ışıksız havası gitmiş yerine insanı büyüleyen, ferahlatan rengârenk bir tablo çıkmıştı.  İşte böyle zamanlarda gökyüzü bir armağan olarak iner ruhunuzun derinliklerine.